Tufan Erhürman Resmi Web Sitesi

Hep birlikte sevinebiliriz, göğe bakalım…

Turgut Uyar, “bir sargın umut yakaladım onu kuşandım” dizesiyle başlar “Yılgın” adlı şiirine. Şiirin adıyla ilk dizesinde sözü edilen “umut” arasındaki gerilim çarpıcıdır okuyucu için. Sonra şöyle devam eder Uyar,

 

Serin mavi bir gökyüzü buldum onu kuşandım

Denize doğru sokaklar gördüm onları da kuşandım

Üstlerine üstlük seni kuşandım

Tedirgindim namussuzdum deli deliydim

Uslandım.

 

Yüreciği pır pır atan bir güvercin kadar tedirgin hissediyorsanız kendinizi bu günlerde ve ne kadar uğraşırsanız uğraşın umutlanamıyorsanız bir türlü, Turgut Uyar’ın bu dizelerini hatırlamakta, gökyüzüne bakmakta, denize doğru yürümekte ve hatırlayarak hayatın manasını, sevdiklerinize, dostlarınıza sıkıca sarılmakta yarar vardır.

Onyıllardır içinde yaşamak zorunda kaldığımız olağandışı koşulların yarattığı kirlilik, pespayelik  bulaşmıştır ellerimize, yüzümüze, her yerimize. Kendimizi kötü, kirlenmiş, hatta namussuz hissetmemiz, yaşadıklarımızdan utanmamız, sanıldığının aksine iyidir. Ve aslında başlangıç noktası tam da burasıdır. Artık temizlenmeye, arınmaya başlamanın zamanıdır. Özür dilememiz gerekiyorsa, gocunmamalıyız bundan. “Benim suçum yok, önce onlar başlasın” demenin kolaycılığına kapılmamalıyız hiçbirimiz. Bencilleştikçe daha bir “ben” olacağımız yanılgısından kendimizi kurtarmalı, hep birlikte temizlenmedikçe hakiki bir arınmanın hiçbirimiz için mümkün olmayacağının ayırdına varmalıyız.

Hep birlikte denize doğru yürümeli, hep birlikte göğe bakmalıyız. Korkmayalım birbirimizin elini tutmaktan. Uyar’ın dediği gibi;

 

İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım

Şu aranıp duran korkak ellerimi tut

Göğe bakalım.

 

Birbirimizin elini tutmak kolay olmayacak, biliyorum. Çok oldu, samimiyetle, sevgiyle, yanımızdakini kendimizden fazla kollayarak omuz omuza yürümeyeli. Herkesin, kendi gemisinin küçücük kaptan köşkünde, “ah nasıl beceririm de bu gemiyi kurtarırım dalgalardan” diye düşündüğü, bunun doğru olan tek düşünce biçimi olarak kabul edildiği bir dönemden, “ya bütün gemileri kurtarırız, ya da bu dalgalar hepimizi tek tek yutar” anlayışının hâkim olduğu bir döneme geçiş kolay değildir hiçbir zaman.

Ama hatırlamak zorundayız. Sevdiklerimizin, dostlarımızın, yoldaşlarımızın ellerini tutup çoğaldığımız, ellerimizin birleştiği yerde, bizi bile şaşırtan bir gücü hissettiğimiz günleri hafızalarımızın derinliklerinden bulup çıkarmak zorundayız bir an önce.

 

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım

Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum

 

diyen Şairin sözlerini küpe yapalım kulaklarımıza.

Ve sonra başa dönelim. Yılgınlıkla umut arasındaki mesafenin sanıldığı kadar uzun olmadığını hatırlatsın bize Uyar’ın dizeleri. Tutalım dostlarımızın, sevdiklerimizin ellerini, kaldıralım başlarımızı yukarıya ve cesaretle, samimiyetle, aşkla göğe bakalım.

Yorum Yaz